ادامه مطلب

سلام بازم اومدم ماجرای یکی از دوستان جدیدم را بگم.

دیروز تو مغازه نشسته بودم که یکی اومد داخل و لباس هاشو نشونم داد و گفت من می خوام برم خواستگاری زود درستش می کنی اول حسرت خوردم و حسودیم شد گفتم نه کار دارم ولی بعد دلم سوخت و گفتم باشه لباسها رو پوشید و من هم علامت زدم و درش اورد . نتونستم تحمل کنم و گفتم متولد چندی یک نگاهی بهم کردو گفت( ۶۹) من هم پوز خندی زدم اون هم بهم گفت می دونم چی می خوای بگی من هم نمی خواستم ولی بابام مجبورم کرد . برای چی . من تک فرزند شدم یعنی من دوتا برادر داشتم ولی اونا با هم تو جاده میرن زیر کمپرسی و همون جا هم تموم می کنن . من هم اهی کشیدم هنوز حرفم (خدا رحمتشون کنه) تموم نشده بود که دیدم سیگاری رو از جیبش بیرون اورد . تو سیگار می کشی . من انقدر مشکل دارم که سیگار هم راهتم نمی کنه . این خوب نشد دلیل . بعد از مرگ داداشام مادرم انقدر گریه کرد تا سکته کرد و حالا هم فلج شده و همجا هم بردیمش ولی خوب نمیشه حالا هم بابام بهم گفته که عروسی کنم تا مادرت عروسیتو دیده باشه من هم مجبور شدم تا. یعنی دختره رو نمیخوای گفت چرا دوستش دارم ولی حالا یکم زوده . لباس هاشو درست کرده بودم و دادمش ولی نمی دونستم که حالا تبریک بگم یا نههههههههه هیچی نگفتم تا رفت .

 

سلام................

وقتی  ورقه های کتابم رو نگاه می کنم وقتی نقاشی های به نظر خنده دار ولی پر ارزش و پر معنی  خودم را نگاه می کنم به یاد بودن ها  و نبودن ها که من با تو بودم ولی تو با من نبودی به یاد بردن ها و نبردن ها اون که از یاد برد تو ولی اونکه تو رو هرگز از یاد نبرد من بودم به یاد داشتن ها و نداشتن ها که من تو رو داشتم ولی تو من را نداشتی  یاد خواستن ها و نخواستن ها که من تو رو خواستم ولی تو من را نخواستی می افتادم و به خودم یعنی راسته که می گن کوه به کوه نمی رسه ولی ادم به ادم می رسه یعنی می شه یک روز بیاد و من ازش بپرسم که چرا........برای چی............به چه قیمتی............. بپرسم چرا بهم نگفت و رفت .............چرا بهم نه نگفت تا من بخوام تا اخر عمرم به انتظارش بشینم .... یعنی میشه که بیاد ..........اگه بیاد ...................

خدایا حالا که رفته خودت مراقبش باش خودت خوشبختش کن به اومید رسیدن همه ی عاشقان به معشوقه ی خود زندگی کردیم اما باختیم   کاخ خود را روی دریا ساختیم  بایبای

آه......                                                                                                                                  چه دنیایی شده دنیای ما                                                                                                        در کنار هر خیابان عشق را                                                                                                        چون بساطی پهن کرده می فروشند این زمان                                                                              وای از این نامردمان                                                                                                                 عشق دیگر پیش و پا افتاده است                                                                                             هیچ قلب عاشقی در سینه یک مرد نیست                                                                                 سینه ام با سینه ای هم درد نیست                                                                                            شرم دارم بازگو سازم ولی                                                                                                       عاشقی دیدم که روی شیشه ی دکان قلب خود نوشت                                                                  عشق با نازل ترین قیمت بیا حراج شد............

این دست من از خاک است                                                    هم خاک شود روزی                        این خط من از کاغذ                                                               هم پاک شود روزی                        هر کس که من را داند                                                            یا نام من را خواند                           دانم که کند یادم                                                                    دلتنگ شود روزی

                                                                بایبای

                                   

سلام .  سر کلاس بودم معلم هم نقاشی ها را به نوبت نگاه می کرد و بچه ها را می فرستاد تا بروند و هر کس که نقاشی نداشت تا اخر کلاس می نشست و جریمه هم می شد  نوبت من شد معلم صدا می زد من هم می ترسیدم که معلم گیر بده رفتم دست و پاهام می لرزیدند نقاشیم رو بردم جلوی معلم نگاهی به نقاشی و نگاهی به من از ترس اشک تو چشمام جمع شده بود . بار اولم نبود که بجای نقاشی کتابم نقاشی دلم را می کشیدم تا معلم با فریا گفت بازم صفر البته اینبار نمره ی پایانی بیرون . ازکلاس بیرون اومدم در کلاس رو بستم پشت در کلاس نشستم تا کار معلمم تموم بشه ولی اون به من گفت اینبار نه تعهد و نه پدر و مادر دیگه نمی دونستم چی بگم به راه افتادم توی کوچه های خلوت گریه کنون قدم می زدم اخه درسم خوب بود معدلم خراب میشد . نمی دونستم باید چکار کنم تا اینکه رسیدم خونه به کسی چیزی نگفتم شب هم نه شام خوردم نه بیرون رفتم فقط داشتم کل نقاشک های کتابم البته تا اونجایی که گفته بود و کشیدم و فردا صبح رفتم توی دفتر و معلمم را بیرون اوردم وازش خواهش کردم تا من رو ببخشه ولی قبول نمی کرد ولی وقتی که نقاشی ها رو نشونش دادم قبول کرد که اگر نقاشیام رو درست بکشم نمرم رو بده من هم نقاشیام رو کشیدم و اون هم به قولش وفا کرد نمره ی من رو داد . من هم دفتر خاطراتی خریدم و نقاشی های دلم رو داخلش می کشم. بای بای

بازم سلام بازم اومدم تا از ته  دلم حرف بزنم .

چند روزی بودکه دوست داشتم به جای یکی از دوستام  <ایمان>باشم چون اون معدلش بلا بود  بخاطر همین هم بچه ها خیلی باهاش خوب بودند من هم افسوس می خوردم و دوست داشتم من هم درسم مثل اون باشه و بچه ها من را زیاد دوست ذاشته باشند . چون اون تک فرزند خانواده بود پدرش براش یک ماشین گرفته بود  ازاون طرف هم من افسوس می خوردم تو.

چند هفته ای گذشت تا یک روز ایمان تصادف میکنه  ومن با چند تا از دوستانم به عیادتش رفتیم و حادثه ی بدی براش رخ داده بود اون یک چشمش را از دست داده بود و پدرش هم بلند بلند گریه می کرد و با چشمهای پر از اشک از خدا تشکر مکرد که پسرش زنده است .                                                       من هم خدا را شکر کردم که سالم هستم . خدا را شکر کردم که سه برادر دارم و همیشه یارم هستند .  خدا را شکر کردم که چشمام سالم هستند و می تونم درسهایم را بخونم ومن هم معدلم بیست باشد و در اینده خودم بهترین ماشینها را بخرم .    خدا را شکر کردم تو رو دارم .                                                                                  دنیا محل گذر است چه خواهی چه نخواهی می گذرد  پس بخند و شاد باش بای بای

سلام باز هم اومدم تا بنویسم...........

خوابم نمی برد چون می ترسیدم که بیای توی خوابم و باز هم نتونم تو چشمهات نگاه کنم و بگم که من اشتباه کردم  چون جراتش رو ندارم که بهت بگم چون تو نگاهات هم پر معنیند.  وقتی که نگام می کنی و اخم می کنی فکر می کنم که می خوای تو با نگا هات من را مجازات کنی و نمی تونم که به چشمهات خیره بشم ولی وقتی که می خندی فکر می کنم که تو من را بخشیدی و باز هم نمی تونم توی چشمهات نگاه کنم  چون خجالت می کشم چون تو اینقدر پاکی که من را بخشیدی ومن انقدر گناهکرم که شبها می ترسم بخوابم . خواهش می کنم من را ببخش . خدایا هیچ وقت اونو جلوی من قرار نده بجز اینکه به من انقدر شهامت بدی تا من بتونم از اون تلب بخشش کنم .

دوستدار شما خجالت زده ی روز های نادانی

اگر می توانستم مجازاتت کنم از تو می خواستم به اندازه ای که تو را دوست دارم دوستم داشته باش .  

دل من محکمه ایست که به من می گوید همه را دوست بدار به همه خوبی کن واگر بد دیدی دل به دریای محبت بزن و بخشش کن .

تو این دنیا تو این عالم میون این همه ادم ببین من دل به کی دادم باون کس که نمی خوادم دلم شیشه دلش سنگه واسه سنگی دلم تنگه .

برای عزیز ترین همپای لحظه هایم در غریبانه ترین لحظه ی تنهایی خویش چشمهایم را تقدیم می کنم تا هیچ گاه به پاکی دوستیمان شک نکند .

ای کاش گذر زمان در دستم بود تا لحظه های با تو بودنم را انقدر طولانی می کردم تا برای بی تو بودنم وقتی نماند .

ان کبوتر که لب بام شما پر زد و رفت دل من بود که امد به شما سر زد و رفت .

یادمان باشد اگر دلمان تنها شد طلب عشق زهر بی سرو پایی نکنیم .

تقدیم به زیبا ترین شقایق دنیا دوستت دارم نه بخاطر انکه دوستم بداری بلکه به ان خاطر که لایق دوست داشتنی.

اول سال بود هر کسی هر جایی که دلش می خواست می نشست . کلاس شلوغ بود معلم وارد شد    همه ساکت شدند من بادوتا از دوستام اخر کلاس بودیم متوجه ورود معلم نشدیم معلم وبه صحبت ادامه میدادیم معلم ما رواخراج کرد زنگ راحت به صدا در امد وما سه نفر به فکر راه چاره بودیم بلاخره تصمیم   گرفتیم که پیش اقا معلم بریمو عذر خواهی کنیم و این کار را کردیم واقا معلمی که هنوز اسم او را نمی دانستیم ما را بخشید و رفتیم سر کلاس  وسط های زنگ یکی ازدوستانم بلند خندید باز هم تکرار زنگ معلم سوال می کرد کی بود اگر نگید تا پدرتون را نیارید اخراجید هیچ کدوم حرفی نمی زدیم ولی خیره به چشم اقا معلم  بله اخراج از کلاس هر کدوم دنبال راهی بودیم که به پدر و مادرامون بگیم  هیچ راهی نبود به همدیگه قول دادیم که به هیچ کس چیزی نگیم تا اخر سال هر روز الاف می گشتیم تا پدر من کارنامه ی منرا خواست ومن هر روز یک دروغ می دادم تا پدرم رفت توی مدرسه و اقای مدیر همه چیز را برای پدرم گفت ومنازترس به خانه نرفتم تا اینکه یکی از دوستام بهم گفت که پدرم من را بخشیده ومن به خانه برگشتم وپدرم هم چیزی به من نگفت .  من هم قسم خوردم که دیگه دروغ ندم.فعلاخدانگهدار

خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ... خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري ... خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوست نداره ... خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي ، اما اون بگه : ديگه نمي خوامت

اگر روزي دشمن پيدا كردي، بدان در رسيدن به هدفت موفق بودي! اگر روزي تهديدت كردند، بدان در برابرت ناتوانند! اگر روزي خيانت ديدي، بدان قيمتت بالاست! اگر روزي تركت كردند، بدان با تو بودن لياقت مي خواهد

 

مداد رنگي ها مشغول بودند...به جز مداد سفيد...هيچ کسي به او کار نمي داد...همه مي گفتند:{تو به هيچ دردي نمي خوري}...يک شب که مداد رنگي ها...توي سياهي کاغذ گم شده بودند...مداد سفيد تا صبح کار کرد...ماه کشيد...مهتاب کشيد...و آنقدر ستاره کشيد که کوچک وکوچک و کوچک تر شد...صبح توي جعبه ي مداد رنگي...جاي خالي او...با هيچ رنگي پر نشد

ادامه مطلب

شب بود و شمع بودم و من بودم و غم                                                                                       شب رفت شمع سوخت و من وندم و غم                                                                                   

 

اگر من را ز جرم عاشقی به حبس عبد هم کشانی باز هم دوستت دارم                                           اگر من را  به پای اعدام هم کشانی باز هم دو ستت دارم                                                                اگر من را از خود برانی باز هم دو ستت دارم                                                                                  چون من بی تو می میرم                                                                                                          عاشق همیشه عاشق                                                                                                            دوستت دارم                                                                                                                          تا مرگ

وقتی که تماس می گرفتم که تو خونه بودی  که شاید بتونم بهت بگم که دوستت دارم  ولی پیش خودم فکر می کردم که شاید تو به من جواب نه بدگی  بعدش چکار کنم حلا به امید تو صبحم را شب وشبم را روز میکردم  انوقت چی چطور خودم را گول بزنم چی بهش بگم اخه این دل حالیش نیست وقتی که میخواد هیچ کاریش نمیشه کرد. کاش می تونستم تو چشمات نگاه کنم و بهت بگم دوستت دارم حداقل تو هم می دونستی که دوستت دارم حلا من می رم بلند ترین جا و بلند فریاد می زنم دوووووووسسسستتت دارم که شاید تو هم شنیدی